Sprzedaż udziału w nieruchomości — Stargard

Najczęstszy scenariusz: jedno chce zostać, reszta chce pieniędzy

Dom po rodzicach dziedziczy trójka rodzeństwa. Jedno z nich mieszka tam od lat — czasem opiekowało się rodzicami do końca — i traktuje ten dom jako swój. Pozostali mają własne mieszkania w innych miastach i oczekują swojej części w gotówce.

Na pierwszy rzut oka rozwiązanie jest oczywiste: ten, kto mieszka, przejmuje całość i spłaca resztę. Problem w tym, że spłata dwóch trzecich wartości domu to zwykle kwota rzędu kilkuset tysięcy złotych, a osoba mieszkająca w odziedziczonym domu często nie ma ani takich oszczędności, ani zdolności kredytowej.

Sąd nie przyzna nieruchomości komuś, kto nie udźwignie spłaty — bo wyrok, którego nie da się wykonać, nikomu nie pomaga. Sprawdzi więc dochody, majątek i możliwość uzyskania kredytu. Jeśli pokrycia nie ma, przechodzi do rozwiązania ostatecznego: sprzedaży nieruchomości i podziału uzyskanej kwoty. Efekt bywa taki, że osoba, która chciała zostać, traci dom mimo wygranej „co do zasady".

Raty rozłożone na lata — ryzyko, które przechodzi na Ciebie

Jest jeszcze wariant pośredni, o którym rzadko się mówi przed rozpoczęciem sprawy. Sąd przyznaje nieruchomość jednej osobie, ale należne pozostałym kwoty rozpisuje w harmonogramie sięgającym dekady.

Policz, co to oznacza w praktyce. Sprawa trwała trzy lata. Zapadło postanowienie. Twoja część zostaje rozpisana na dziesięcioletni harmonogram. Od pierwszej rozprawy do ostatniej złotówki mija trzynaście lat — a przez cały ten czas ponosisz ryzyko, że zobowiązany straci pracę, popadnie w długi albo po prostu przestanie płacić i trzeba będzie uruchamiać komornika.

Gdzie co załatwisz w Stargardzie

Informacje pochodzą z serwisu sądu, stan na sierpień 2026 r. Przydział spraw i siedziby wydziałów mogą ulec zmianie.